Hey vrienden

Wij zijn terug vertrokken zene, jullie wisten dat waarschijnlijk niet hé!
1. Verwacht geen super veel verhalen, want mijnen bic is bijna op,
2. We blijven maar +/- 10 dagen weg, ni genoeg verlof over,
3. Hopelijk dat mijn baasje geen slaptes meer krijgt zoals in Toscanie,
4. We vertrekken normaal eind augustus terug,
5. Mijn vrouwtje en ik, toppie, maar mijn baasje beledigd mij altijd …. “Schud niet zo met u gat, ge hebt nogal show” enz…. Ik duld het niet meer hé ?

Dus 21/7, iedereen naar Brussel wij ni zene. Wij gepakt en gezakt richting Duitsland. Onze eerste stopplaats is Andernach (280km) voor mij niks speciaals, want hier had ik mijn terrein al afgebakend! We vertrekken thuis omstreeks 8u30, en komen aan omstreeks 13u. Enige stau gehad onderweg, want net zoals bij ons willen ze ook hier persé aan de wegen werken, pfffff. Ik hou ons madam van de gps netjes in het oog of ze wel de juiste weg aanduid, maar mijn blaffeturen vallen al dicht na 10km. Omstreeks 13u ben ik terug allert! Mooi plaatske zoeken, en uitpakken!!!!
Na een booke gegeten te hebben trekken we richting “der stadt”! Andernach, hier zijn precies, veel Duitsers, hoe zou da komen? Mooie winkels met alles erop en eraan. Omstreeks 16u30 gaan we terug naar ons mobi. Mijn baasje sleurt de stoelen uit onze mobi, bangelijk na tien minuten hoor ik in de verte al “gewitter”. Maar ik hou mij heel stillekes op een schootje van mijn baasjes. Even later, alles inpakken, REGEN en GEDONDER …..
22/7, normaal had mijn baasje gepland om hier te vertrekken, maar bij het opstaan, is de hemel echt hemelsblauw, dus we blijven hier nog één dagje.
Na een stevig ontbijtje gaan we een wandeling maken, we wandelen langs het water, goddelijk mooi, en tegen niemand zeggen hé, maar ik mag hier van mijn baasjes los lopen, joepie.
8,6 km gewandeld, ja seg, ik ben maar een klein hondje, met 4 kleine pootjes hé. Heb je mijn 2 sloebers als een gezien, reuze mensen tegen over mij zene. Allé ik krijg veel te drinken onderweg, en in een plaatselijke restaurant gaan we iets eten. Ongelofelijk maar er valt altijd wel iets van de tafel.
Na onze wandeling gaan we chillen aan onze mobi.
Zaterdag 23/7, wij verlaten Andernach, zijn van plan om richting Kitzingen te rijden (280 km). Da plannen is allemaal niks hé, maar ge moet er geraken. 5u gereden voor 280km, pffff. Da Duitsland is ééne grote put volgens mij. Diene meneer Strabag (ondernemer van dienst) moet al die putten terug in orde maken, hij liever dan ik. Als ik nog een paar dagen vrij had, zou ik wel een putje mee komen graven zene, maar ja …. Dus toch aan gekomen in Kitzingen, lijkt hier wel tof, veel wandel en fiets wegen.
Mooie camperplaats dichtbij het water, alles tip top, hier kunnen denk ik wel 80 mobi’s staan. Allemaal netjes op een rij, en behoorlijk nog wat plaats tussen, niks te klagen. We nemen onze fiets en gaan eerst langs den plaatselijke Aldi, terug naar ons mobi’ke om alles in de ijskast te steken, het is hier aangenaam van temperatuur, en wel 26°. We fietsen zo’n klein 17km naar Am Bergla, ik had echt goei benen vandaag, en belanden in een stübbe met zelfs live muziek. De plaatselijke Duitse zanger kent doeme toch heel het repertoire van de Beatles zeker. Alleen heeft hij niet de swung van die mannen, en ook niet de juiste snelheid van hun liedjes, ik denk bij mijn eigenst zelve “Let It Be”. Het bier vloeit hier rijkelijk, allemaal 0,5 l, wij zijn hier precies in het witte paard, in Blankenberge (alleen veel goedkoper) en ik denk dat niet iemand dat nog hoort, wat hij speelt, ?. Na de eerste 3 liedjes stopt hij ermee, en neemt een zeeeeer lange pauze⁉️ Enige tijd later begint hij opnieuw. We drinken nog een pintje, en hebben ondertussen ook iets gegeten, fietsen we terug naar onze mobi!
Zondag 24 juli, we nemen rustig ons ontbijtje, en gaan daarna een wandelingske maken, ni echt ver naar “het stadsmitte”. Mijn baasje is gerust alle winkels zijn gesloten, pffff. Na de middag nemen we ons fietsen voor een geweldig fietstochtje. We fietsen 34km, met af en toe een stopplaats natuurlijk, kwestie van mijn pootjes een beetje te laten rusten hé, als ik aan de noodrem trek om te stoppen zijn mijn baasjes nooit moedwillig ze stoppen gezwind. De fietspaden kunnen ze hier gerust nog iets van leren bij ons …. Elk fietsroute is bijzonder goed aangegeven, en de fietspaden zijn zo breed dat er een auto zou kunnen rijden, dus domme ministers kom eens naar hier hé….
Maandag 25 juli: wij zijn terug hier vertrokken.
Aangekomen in Ebern, zeer mooi, goede plaatsen we hebben zelf een grote plaats, met een hofke!
Het is hier vandaag dorffest, veel zatte mensen, amaai …..

Van die zatte mensen hebben we nog veel stoten gezien, amaai. We hebben een vrouw 5 keer weten vallen, en telkens dachten wij oei, maar ze had schijnbaar een goeie beschermengel, ze stond telkens recht, en waggelde verder, tja => morgen toch wel blauwe plekken of spierpijn hé. Zoals beloofd zou het om 24u afgelopen zijn, en waarachtig het was dan muisstil.
Bij mijn vroege ochtend wandeling, verschoot ik zoals zot, alles was opgeruimd, zelfs de straten waren gepoetst, en de dronkaards waren zelfs van het toneel verdwenen, raar …. Ons verblijf in Ebern is nog prachtig maar vermits het ondertussen mittwoch is moeten we iets gaan ondernemen hé. Na een dikke kus van den hauptwacht (grappige man van 73j, die hier alles in goeie banen tracht te leiden), rijden we verder.
Rond de middag komen we aan in Bad Orb. Hier kunnen 4 mobi’s staan, Bad staat gewoonlijk voor kürrort of iets met wellnes! Wij hoeven geen bad, want wij hebben nen douche in onze mobi, en die is toppie! Op onze wandeling naar het stadtmitte zien we wel veel mensen in een rolstoel enz… Dus goed dat het bestaat hé, hier kunnen ze bij ons ook iets van leren. Bad Orb heeft een lange winkelstraat met wel 5 verschillende schoenwinkels en wel 10 kledij winkels, de rest zijn ijssalons en restaurants. We gaan terug naar onze mobi, een crème glaske kan er niet af voor mij zeker!! We zitten hier nog maar juist naast onze mobi, dat er hier 3 locals voorbij stappen, ze blijven staan, zijn over iets aan het discussiëren, ene local komt de straat over gestoken en vraagt uit welk land onze nummerplaat komt. Ikke natuurlijk, Belgium, België, hij hoorde het in Keulen (ah, is hier niet ver vandaan) donderen. We zijn de laatste tijd niet uit het nieuws geweest, wel allemaal met slechte rampzalige zaken, ge hebt gene tv of radio zeker, stoempie.
Don. 28/7: normaal was onze volgende stopplaats Bad Neuenahr, daar aangekomen blijkt die gesslossen te zijn? Zouden hier nog wel op de camping kunnen gaan staan, maar die camping is wreed rommelig, we hebben er geen goed gevoel bij, dus rijden we maar verder. Onze laatste stopplaats zou normaal Düren zijn. Slechts 78km verder, dus trippen we daar al heen. Daar aangekomen hebben we het laatste plaatske, al sjanche hé, er blijken 5 plaatsen voorbehouden te zijn voor Belgiën benieuwd wie dat zijn…
Naast ons staan ook Belgiën, toch dik 5u na onze aankomst, wij zijn ondertussen ook, weg geweest komen onze buren aan. Knikken een flauwe goeie dag… Doen hunne mobi open, wa komt daar uit, 2 kleine hondjes ??????????, doeme toch, wie sluit zijn hondjes op in een mobi die in de zon staat, stoemkoppen, Kl… Zakken, dieren beulen!!!  Het zijn precies zelfs chiuawawa’s, tja die kunnen er misschien als Bulldogs zijn ingegaan, maar door de warmte en alleen zitten, zo gekrompen zijn. Ik ben helemaal door het dollen heen, maar dit keer niet van blijdschap zene, pfffff. Zeg het nog eens, ben echt met mijn poepje in de boter gevallen, de enige keren dat ik eens efkes in de mobi blijf is dat mijn baasjes naar de supermarkt moeten, dan zijn ze binnen het 1/2u terug, kan nog niet in’t slaap vallen. Maar dan zetten ze mobi zoveel mogelijk in de schaduw. Ook af en toe als ze eens s’avonds gaan eten, maar dan is het meestal niet zo warm, en dan mag ik doorgaans in het restaurant niet binnen, maar dat is echt niet vaak zene, ik ben helemaal van mijn melk zene, pffffffff ben echt slecht gezind op onze buren. Ik zou direct klacht indienen bij die van …. Neckermann, maar die durfde niet mee komen, en die van Jet air is met verlof. Blijkt achteraf, dat het eeneke altijd blaft als ze andere honden ziet, het andere is blind! Ni moeilijk als je niet mee op stap mag, kan je ook ni veel andere honden kennen hé, en da blind prutske hé, mijn baasjes zouden dat dragen, voilá. De dag nadien zijn ze vertrokken, algoe ….
We hebben hier nog 3 mooie dagen, vrijdag iets minder van weer, maar binnen blijven da kennen wij niet zene, keihard zijn wij (denk ik toch)!
Zondag, het is onvermijdelijk maar we moeten naar huis.
Wat hebben we geleerd:
Beieren is ook heel mooi, ook lekker eten, en vooral veel drinken!
Iedereen van ons gezin was deze reis tip top.
We hebben redelijk kunnen fietsen, mooie streek.
Ook kunnen wandelen, en kunnen shoppen ??.
Ik ga nu 4 weken extra uitrusten, 1 week enkel mijn links oor en oog dicht, en de andere week mijn rechts oor en oog dicht. Ah ja ik moet de bewaking thuis ook nog verzorgen hé. Ik zie er alleen tegen op voor weer ’s nachts op te staan (+/- 4 á 5u) voor mijn ochtend wandeling, pffffff.
Ik zal wel blij zijn van mijn kindjes, en vooral ons Emma terug te zien, want die heb ik wel gemist. Voor de rest was alles tip top!

Tot mails veel liefs van Sloeberke, seg hebben jullie niks te schrijven, geen nieuws of wa?