15/5: Allee het was zover hé, kom Sloeberke we gaan met de moto rijden. Ikke super blij, dan hoef ik eens ni te trappen hé, den Bonen is dat op den duur ook moe geworden hé gestopt en in nen oto gekropen, da ga sneller hé.  Maar ik werd al aan mijn water gewaar dat dat ritje ni echt leuk zou worden. Nog ni goe de Kapelsesteenweg op gereden of de gevreesde afslag naar Ekeren kwam al in zicht. En ja hoor, den dierenarts, woont daar, doeme toch. Heb ik mij heel de maand zo klein mogelijk gehouden, nooit geblaft, alles opgegeten (doe ik altijd wel zene), ni te fel gesnurkt, altijd goe geluisterd, ik was echt een voorbeeld ??.  Ze hebben mij moeten binnen trekken zene, ik dacht misschien nog collega’s in de wachtzaal, maar zelfs da ni. Misschien nog een beetje tijd om op mijn positieven te komen, zelfs da ni, direct binnen, pffff. Spuitjes in mijn goddelijk lijfje, wie doet nu zoiets, mijn oren, mijn tanden nagezien, op de weegschaal 200gr bijgekomen, da had ze beter geheim gehouden, ?.
Volgens den dierenarts ben ik volledig oké, DIERENBEUL, tegen zo’n klein hondje kan je het halen hé ?.
Vermits ik nu volledig onder de voet ben van die gaten in mijn goddelijk lijfje, weiger ik, ga ik zelfs in staking (de lijn ook).
Dus je hoort niks van mij tot ik terug op rust kan in Spanje hé.
We gaan dit weekend nochtans, terug weg, maar op mij hoeven ze echt ni te rekenen, tenzij voor het eten.Je mag gerust reageren hé, ik moet niet altijd alleen schrijven hé, nu ik zoveel pijn heb …..Sloeberke